يکبار براي هميشه بخشيدمت.

وقتي تو را بخشيدم ، پريان زيباي بهشت گره از دستهاي مشت کرده من باز کردند. خدا مرا در آغوش خود محکم فشرد و باز رنگهاي آسمان من سپيد و آبي شدند.

وقتي بخشيدمت لحظه هايي که در حسرت يک انتقام ايستاده بودند ، دوباره آغاز به دويدن کردند و خونم را از سياهي حسرت ضربه زدن به تو به زلالي شفاف عشق گلگوندند.

وقتي تو را بخشيدم ، جرياني از پيروزي و خوشبختي را ديدم که شتابان بسوي من گسيل شده اند و از سوي من نياز به هيچ حرکت ديگري نبود جز يک لبخند خوش آمدگويي به لذتهايي که بر در خانه من مهمان شدند، زيرا من بزرگترين گام را قبلا برداشته بودم ؛ من تو را بخشيده بودم.

وقتي تو را بخشيدم ، چشمهايم که از حسرت و نفرت به تو بسته بودند و هرچه تلاش براي گشودنشان ميکردم بي نتيجه ميماند ، به آساني گشوده شدند.

بخشيدمت ! چون دوســـت داشتن من بزرگتر از دروغ بزرگ تو بود...

مي خواهم هميشه با تو باشم ، حتي اگر بي وفا بشوي ، حتي اگر دوستم نداشته باشي ... حتي اگر بد باشي ، حتي اگر بد باشي هيچ وقت تنهايت نمي گذارم ...

   ببین آرامشم

اگر بخواهی روزی هزار بار این را می گویم   * نه من تو را تنها میگذارم و نه تو مرا

اینگونه مرواریدهای چشمت را جاری مکن  *که هیچگاه تنهایت نمی گذارم

 به فکر نازک دل من هم باش 

 آرامشم

 بدان که تو را درک می کنم و همیشه به پای تمام سختیها می ایستم   

 بدان که  تمام لحظه های مرا تسخیر کرده ای و همیشه برای آرامش تو تلاش می کنم 

بدان که تمام من از توست  و همیشه برای تو خواهم بود  

  بدان که تمام لحظه های من با تو پیوند خورده اند  و همیشه و هر زمان کنار توأم 

  زندگی من

  گاهی اوقات احساس پوچی می کنم  احساس خلأ می کنم 

و فکر می کنم که اگر در هر لحظه ای که می خواهم تو در کنارم بودی  چه میشد؟